ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Πέτρος γεννήθηκε κοντά στην πόλη Κωνστάντζα της Ρουμανίας από Έλληνες γονείς τον Μάρτιο του 1996. Στη Μυτιλήνη ήρθε μαζί με την οικογένειά του το 2007 σε ηλικία 11 χρονών και αφού ασχολήθηκε για περίπου ένα χρόνο με το ποδόσφαιρο γράφτηκε στο Αθλητικό Γυμνάσιο, όπου με την προτροπή του Γρηγόρη Κοντού (καθηγητή φυσικής αγωγής, τότε, στο αθλητικό γυμνάσιο με ειδικότητα στον κλασικό αθλητισμό) μπήκε σιγά σιγά στα νερά του στίβου και πιο συγκεκριμένα στα βαθιά νερά του πολύ απαιτητικού αγωνίσματος του άλματος επί κοντώ.

   Το 2011 έρχονται οι πρώτες επιτυχίες σε πανελλήνιο επίπεδο και η αναγνώριση στο πρόσωπο του Πέτρου ενός αυθεντικού ταλέντου. Η χρονιά θα κλείσει με την υπέρβαση των τεσσάρων μέτρων και την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ΠΠΑ’ που θα γίνει στα Τρίκαλα. Η έως τότε σύντομη ενασχόλησή του με ένα τόσο δύσκολο τεχνικά αγώνισμα άφηνε πολλά περιθώρια αισιοδοξίας για το μέλλον.

   Οι καθημερινές και πολύωρες πια προπονήσεις υπό το πολύπειρο βλέμμα του Γρηγόρη Κοντού θα φέρουν μέσα στο 2012 την απογείωση του Πέτρου αρχικά στα 4.40 και στη συνέχεια στα 4.60, ύψη που θα του χαρίσουν την έκτη θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα εφήβων στη Λάρισα και το χάλκινο μετάλλιο στο αντίστοιχο πρωτάθλημα των παίδων στις Σέρρες.

   Η πρόκληση του 2013 είχε για τον νεαρό άλτη ένα μόνο όνομα: ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΠΑΙΔΩΝ στο Ντόνετσκ της Ουκρανίας. Με το όριο πρόκρισης στα 4.80 ο Πέτρος δεν κοντοστάθηκε ούτε στιγμή. Ξεπερνώντας πέντε φορές το όριο, με αποκορύφωμα τα δύο χρυσά μετάλλια στα πανελλήνια πρωταθλήματα παίδων και εφήβων (4.80 στα Τρίκαλα και 4.90 στη Λάρισα), ετοίμασε βαλίτσες για την πατρίδα του ινδάλματός του, του Σεργκέι Μπούμπκα… Για πρώτη φορά στη δεκαπεντάχρονη ιστορία του συλλόγου ένας αθλητής μας συμμετείχε σε ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ πρωτάθλημα. Κατόρθωμα μοναδικό και φωτεινός δρόμος για την επόμενη γενιά των πρωταθλητών.Ο Πέτρος έχοντας εξασφαλίσει το όριο πρόκρισης από πολύ νωρίς (4.80 από το διασυλλογικό πρωτάθλημα ανδρών στις 11 Μαΐου) πραγματοποίησε στη συνέχεια μια σειρά έξοχων αγώνων, δείχνοντας απίστευτη σταθερότητα σε άλματα παγκοσμίου επιπέδου και δημιουργώντας την πεποίθηση στους ανθρώπους που τον ζούνε καθημερινά, ότι η πρόκριση στον τελικό του παγκοσμίου πρωταθλήματος (όριο: 4.85) θα ήταν διαδικαστικού χαρακτήρα. Λίγο όμως η έλλειψη εμπειριών ενός τέτοιου αγώνα και λίγο το βάρος της φανέλας με τη λέξη “HELLAS” στο στήθος, βάρυναν τις προσπάθειες του Πέτρου, με αποτέλεσμα να μείνει στην κατά τα άλλα τιμητικότατη 16η θέση. Μια θέση που γέμισε με περηφάνια τους ανθρώπους του. Ο επόμενος σταθμός για το σπουδαίο 2013 είχε ένα κάπως πιο εξωτικό όνομα: Μπραζίλια και ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑΔΑ. Η παγκόσμια γυμνασιάδα, που πραγματοποιείται κάθε τέσσερα χρόνια, είναι ένα παγκόσμιο μαθητικό πρωτάθλημα που φιλοξενεί τους πιο ταλαντούχους αθλητές του κόσμου, ουσιαστικά ένα μίνι παγκόσμιο πρωτάθλημα παίδων, καθώς πολλοί απ’ τους διακριθέντες του ΝΤΟΝΕΤΣΚ βρέθηκαν και στην πρωτεύουσα της Βραζιλίας την τελευταία βδομάδα του Νοέμβρη για να πάρουν μια μικρή γεύση ολυμπιακών αγώνων, αφού η διοργάνωση της γυμνασιάδας ήταν στο πλαίσιο της προετοιμασίας των βραζιλιάνων ενόψει των ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ, που θα γίνουν στο ΡΙΟ το 2016. Δυστυχώς για τον Πέτρο η μοναδική εμπειρία του υπερατλαντικού ταξιδιού και της εβδομαδιαίας παραμονής στη χώρα, που για τα επόμενα τρία χρόνια θα αποτελούσε το κέντρο του παγκόσμιου αθλητισμού, δεν συνδυάστηκε με μια εξίσου μοναδική αγωνιστική εμπειρία. Ο εκπρόσωπος του 4ου ΓΕΛ Μυτιλήνης ταξίδεψε για τη Βραζιλία χωρίς τα κοντάρια του, λόγω της αδυναμίας των διοργανωτών να μεταφέρουν αεροπορικώς τα κοντάρια από το Σάο Πάολο έως την Μπραζίλια, κι έτσι για όσους γνωρίζουν την απόλυτη εξάρτηση του επικοντιστή από το κοντάρι του η ακύρωση του Πέτρου στον αγώνα φαντάζει σαν κάτι φυσιολογικό, αφού ο Μυτιληνιός άλτης με το δανεικό κοντάρι δεν κατάφερε να περάσει το αρχικό ύψος.

   Το 2014 προμήνυε συνέχιση των συναρπαστικών αγωνιστικών υποχρεώσεων και εκτόξευση του Πέτρου πάνω από τα πέντε μέτρα. Το πρώτο σκέλος έγινε πραγματικότητα, όσο για το δεύτερο θα πρέπει να κάνουμε λίγο ακόμα υπομονή. Η σεζόν άνοιξε με τη συμμετοχή στην εθνική ομάδα και συγκεκριμένα στην τριεθνή συνάντηση (Ιταλία – Τουρκία – Ελλάδα) της Κω, τα Ανταγόρεια (4.80), και με την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο σχολικό πρωτάθλημα, που φιλοξενήθηκε στο Ολυμπιακό στάδιο της Αθήνας (4.85). Ακολούθησαν δύο πανελλήνια πρωταθλήματα, στα οποία ο Πέτρος άγγιξε τα 5μ., αλλά οι λεπτομέρειες του στέρησαν το ρεκόρ και την πρωτιά. Έτσι στα Τρίκαλα, στο Πανελλήνιο Νέων, παίρνει την 4η θέση με 4.90 και στις Σέρρες, σε αυτό των Εφήβων, την 2η με 4.80. Στις Σέρρες εγκαταστάθηκε για δέκα μέρες προετοιμαζόμενος με την υπόλοιπη εθνική ομάδα για το Βαλκανικό εφήβων, που πραγματοποιήθηκε μια εβδομάδα αργότερα. Ένα όμως ατύχημα στην προπόνηση, δυο μέρες πριν, και η πίεση της τελευταίας ευκαιρίας για το όριο (5.05) του παγκοσμίου πρωταθλήματος (Γιουτζίν–ΗΠΑ) οδήγησαν στην ακύρωση, καθώς το αρχικό ύψος αποδείχτηκε πολύ υψηλό. Η χρονιά έμελλε πάντως να κλείσει με μία μοναδική, στα χρονικά της Αθλοκίνησης, συμμετοχή και διάκριση (5ος με 4.60) στο μεγάλο Πανελλήνιο πρωτάθλημα, αυτό των ανδρών. Για πρώτη φορά ένας αθλητής μας μπήκε στην οχτάδα (η Ευθυμία Δανιήλ, στην κατηγορία των γυναικών, κέρδισε το 2003 το χάλκινο στα 10000μ.) της συγκεκριμένης διοργάνωσης. Στο Ολυμπιακό στάδιο, λοιπόν, γράφτηκε ο επίλογος μιας άκρως ενδιαφέρουσας σεζόν και δόθηκαν οι υποσχέσεις για το μέλλον…