Η Αγγελική Τσιολακούδη μπορεί να μην κέρδισε κάποιο μετάλλιο σε ολυμπιακούς αγώνες, η παρουσία της όμως τα τελευταία είκοσι σχεδόν χρόνια στα στάδια όλου του κόσμου την αναδεικνύει σε κορυφαία μορφή του λεσβιακού στίβου και σε παράδειγμα προς μίμηση για τη νέα γενιά. Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα απ’ την αρχή κι ας ξετυλίξουμε το κουβάρι…

  Η Αγγελική γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη στις 10 του Μάη του 1976. Στη Μυτιλήνη, με προπονητή τον Γρηγόρη Κοντό, ασχολείται με το ακόντιο και σαν αθλήτρια του ΓΣ ΑΡΙΩΝΑ έρχονται και οι πρώτες επιτυχίες το μακρινό 1993. Τη χρονιά εκείνη κατακτά τη 2η θέση στους Βαλκανικούς νεανίδων και την 7η στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της ίδιας κατηγορίας. Μα η πιο σημαντική στιγμή του ’93 είναι σίγουρα το ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΡΕΚΟΡ νεανίδων & κορασίδων με 58.42μ. που την κατατάσσει στις πιο ελπιδοφόρες ακοντίστριες παγκοσμίως και αποτελεί εκείνη την περίοδο την 3η καλύτερη επίδοση όλων των εποχών στην Ελλάδα.

  Το 1994 έρχεται και η παγκόσμια καταξίωση για την Αγγελική με την 7η θέση στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα νεανίδων στη Λισαβώνα αλλά και με μια σειρά αγώνων στο εξωτερικό σαν μέλος της εθνικής ομάδας. Πιο συγκεκριμένα κερδίζει το αργυρό μετάλλιο στους Βαλκανικούς νεανίδων (Άγκυρα), αλλά και γυναικών (Τρίκαλα), το χάλκινο στο Μπρούνο Ζάουλι (Δουβλίνο) και την 5η θέση στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο νέων.

  Η επόμενη χρονιά (1995) σφραγίζεται από το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα νεανίδων στην Ουγγαρία, το πρώτο της εκτός των στενών ελληνικών και βαλκανικών ορίων. Οι χαμηλές επιδόσεις του 1996 μάλλον θα πρέπει να θεωρηθούν σαν ένα μικρό διάλλειμα πριν απ’ το ξέσπασμα και την εκτόξευση της χρονιάς που θα ακολουθούσε.

  Έτσι λοιπόν το 1997 η Αγγελική θα δηλώσει παρούσα σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις, καθώς θα συμμετάσχει στο Παγκόσμιο της Αθήνας (25η), στους Μεσογειακούς αγώνες του Μπάρι, όπου θα πάρει την 3η θέση, αλλά και στο Μπρούνο Ζάουλι στην Πράγα κατακτώντας το αργυρό μετάλλιο. Η σημαντικότερη όμως στιγμή της χρονιάς κι αυτή που θα μείνει για πάντα στα βιβλία της ιστορίας είναι τα 63.32μ. που πετυχαίνει στους Εαρινούς αγώνες του Φαλήρου, αφού η βολή αυτή είναι η 4η καλύτερη όλων των εποχών με το ακόντιο παλαιού τύπου (το νέο ακόντιο θα ισχύει από το 1999).

 Η επόμενη διετία (1998-1999) δεν θα δικαιώσει πλήρως τις προσδοκίες της Αγγελικής για υψηλές πτήσεις, αφού θα μείνει κάτω από τα 60μ. με σημαντικότερη επιτυχία το χάλκινο μετάλλιο στους Βαλκανικούς αγώνες της Κωνσταντινούπολης του 1999.

  Το κίνητρο όμως των Ολυμπιακών αγώνων του 2000 στο Σύδνεϋ της Αυστραλίας αλλά και η αλλαγή περιβάλλοντος (φοιτήτρια πια στις ΗΠΑ) θα της ξαναδώσει την ώθηση για νέες επιτυχίες. Έτσι λοιπόν μια σειρά αγώνων στην Αμερική με τα χρώματα του κολεγίου της, αλλά και η νίκη της στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα της Αθήνας θα της δώσουν το πολυπόθητο εισιτήριο για τους πρώτους ολυμπιακούς αγώνες της αθλητικής της καριέρας. Εκεί που λόγω κάποιων συγκυριών δεν θα καταφέρει να προκριθεί στον τελικό και με βολή στα 58.11μ. θα καταλάβει την τιμητική 18η θέση.

 Το νερό έχει μπει πια στο αυλάκι και η επόμενη τετραετία θα είναι γεμάτη με διακρίσεις και ανεπανάληπτα αθλητικά ταξίδια. Το 2001 παίρνει μέρος, σαν φοιτήτρια, στην Παγκόσμια Πανεπιστημιάδα κατακτώντας την 4η θέση και στους Μεσογειακούς της Τυνησίας, επιστρέφοντας στην Ελλάδα με το αργυρό μετάλλιο. Το μεγάλο όμως ραντεβού της χρονιάς θα δοθεί στο Έντμοντον, στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα, όπου στον πρώτο μεγάλο τελικό της ζωής της με καλύτερη βολή στα 61.01μ. θα καταλάβει την 8η θέση.

 Το 2002 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Μονάχου θα ‘ρθει 5η στέλνοντας το ακόντιο στα 63.14μ., βολή που μέχρι και σήμερα αποτελεί την 2η καλύτερη επίδοση όλων των εποχών στην Ελλάδα με το ακόντιο νέου τύπου.

  Το 2003 (με τα χρώματα πλέον του ΑΣΕ ΔΟΥΚΑ) θα συμμετάσχει στο τρίτο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της καριέρας της, σ’ αυτό του Παρισιού, μένοντας χαμηλά για τα δικά της στάνταρ, αφού με 56.66μ. κατατάσεται 18η.

Η χρονιά των Ολυμπιακών αγώνων της Αθήνας έχει φτάσει και η Αγγελική θα έχει σίγουρα γλυκόπικρες αναμνήσεις από το 2004. Γλυκές, καθώς θα μπει στους αγώνες με μια από τις καλύτερες επιδόσεις παγκοσμίως (62.80μ. από τη νίκη της στο Μπρούνο Ζάουλι του Μπίντγκοζ) και πικρές, αφού στο Β’ προκριματικό γκρουπ θα είναι 8η με 59.64 χάνοντας στις λεπτομέρειες την πρόκριση στον τελικό.

  Δεν θα το βάλει όμως κάτω και το 2005 θα επιστρέψει σε τελικό μιας μεγάλης διοργάνωσης και πιο συγκεκριμένα σε αυτόν του Παγκοσμίου πρωταθλήματος, που θα διεξαχθεί στο Ελσίνκι, κατακτώντας την 8η θέση με 57.99μ..Την ίδια χρονιά κερδίζει και τους Μεσογειακούς στην Αλμερία με μια σπουδαία βολή στα 62.61μ.

 Το 2006 επιχειρεί την τελευταία της διεθνή εξόρμηση και στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Γκέτεμποργκ θα πλασαριστεί στην 20η θέση.

  Η Αγγελική Τσιολακούδη δεν έχει σταματήσει να αγωνίζεται μέχρι και σήμερα. Το 2013 έκλεισε 20 χρόνια στα βάθρα πανελληνίων πρωταθλημάτων με το χάλκινο μετάλλιο που κρέμασε στο λαιμό της στο πανελλήνιο γυναικών της Αθήνας. Έχει πάρει μέρος συνολικά σε

• 2 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ (2000-2004)​

• 4 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ (1997-2001-2003-2005)

• 2 ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ (2002-2006)

• 3 ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ (1997-2001-2005)

• 1 ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΝΕΑΝΙΔΩΝ (1994)

• 2 ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΝΕΑΝΙΔΩΝ (1993-1995)

• & ΣΕ ΑΝΑΡΙΘΜΗΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΚΑ και ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ